Wat voorafging:
Ga uit m'n hoofd. - Dit is een droom.
Niet waar. - Ik wil je eruit halen.
In mijn droom red je Emma voor ze duizenden mensen doodt.
Kun je ons echt hieruit halen? Probeer het maar.
Charlie was alles voor me. Mijn 'lang en gelukkig'.
Ik heb geprobeerd haar te redden.
Waar is Charlie? - Ik ben de enige die weet waar ze is.
Help hem. - Wij willen bewijzen...
dat hij z'n gave herhaaldelijk heeft gebruikt voor eigen gewin.
Nog één uitbarsting... - En dan?
Ik ben hier om je te genezen.
Moet ik m'n vaders herinneringen zien?
Doe dit niet. - Bang dat je ziet wie je echt bent?
Je had een wapen. De eerste keer dat je iemand doodde.
Dacht je dat ik me tegen hem zou keren?
Claire moet over m'n voorstel nadenken.
Tijd om de familie bijeen te roepen. Dit wordt ons grootste spektakel.
Papa?
Ik ben hier.
Ik heb geen bereik. - Claire, ben je in orde?
Ja, en jij? - Ja. Help me met die touwen.
Is dat een zaklamp?
We zijn bedolven. - Hoe diep, denk je?
Het leek of we zo'n 10 meter vielen. - Hallo?
Kan iemand ons horen? - Hoort iemand ons?
Help. Hoort iemand ons?
Is daar iemand? - Help ons.
Help. Kan iemand ons horen? - Is er iemand daarboven?
Hoeveel tijd is er echt verstreken? - Ongeveer een halve dag.
Het lijkt alsof we jaren zijn weggeweest.
Is je makker Samuel ook hier? - Ik ben in m'n eentje.
Bij wijze van spreken. - Wat moet je?
Samuel wil niet dat je vrienden problemen veroorzaken.
En dat geldt ook voor jou.
Sorry dat ik stoor, tortelduifjes.
Kom op.
Je bent hier niet zeker van. Dat kan ik aan je merken. Dit wil je niet echt.
Wat ik wil, doet er niet toe. Ik heb gewoon geen keuze.
Doe maar niet. Wij zijn in de meerderheid.
Je wilt hier weg, nu meteen.
Probeer je me een gedachte te geven? Er kan er maar één van ons denken.
Vanavond wordt een heel bijzondere avond.
Vanavond veranderen we alles.
Jarenlang zijn we beschouwd als tweederangs burgers.
Terwijl we eigenlijk superieur zijn.
Zij moeten ons bewonderen, niet andersom.
Hierbij beloof ik jullie iets.
Vanavond zullen we voor eens en altijd...
het gordijn opzijschuiven en ons ware gezicht laten zien.
Na vanavond zullen we gerespecteerd worden.
Denk even na over wat je doet. Doe dit niet.
Niet doen.
Matt, gaat het wel? - Nee.
Ga maar zitten.
Hij is alleen maar ontwricht. - Super.
Wat doet hij hier?
Wou je me spreken? - Daar ben je dus. Het is tijd voor je solo.
Mijn wat?
De mensen moeten ons vinden en jij gaat ze naar ons toe brengen.
Nu kun je je bijzondere gave aanwenden.
De droom. - Wat voor droom?
De droom waar Peter me over heeft verteld. Ik speelde de cello.
Er zullen duizenden mensen sterven.
Hij had gelijk.
Je stelt me teleur, Emma. - Je kunt me nergens toe dwingen.
Ik had liever gehad dat je uit vrije wil mee zou werken.
Maar dit kan gebeuren.
Ga uw gang, Mr Doyle. - Ik heb een zwak voor blondines.
Ik heb heerlijk gedroomd.
Jij, ik en Kimiko waren aan het werk bij Yamagato.
Toen was ons leven nog eenvoudig. - Dat kan het weer worden.
Dat zou ik heel fijn vinden. - Wat doe jij uit bed?
We moeten zorgen dat we dat leven terugkrijgen.
Kun jij dat wel? En je hersenoperatie dan? Ben je genezen?
Heb je weer controle over je gave?
Kun jij dat wel? En je hersenoperatie dan? Ben je genezen?
Heb je weer controle over je gave? - Ja.
Wacht nog even tot de dokter komt. - Genoeg dokters.
We moeten aan de slag, de Gemene Vlinderman tegenhouden.
Pardon. Hiro Nakamura?
Dit komt van de vrouw in kamer 1106.
Goeie genade.
Hij zat opgesloten in een nachtmerrie. Heb jij hem bevrijd?
Dat is een lang verhaal.
We moeten weten wat Samuel van plan is.
Er zijn veel mensen in gevaar. - Kijk in z'n hoofd.
Zodat jullie de held kunnen gaan uithangen?
Dit is absurd. Hij is een monster. Hoe kun je hem vertrouwen?
Dan doe ik het zelf maar.
Samuel gaat z'n gave aan de wereld tonen, in New York.
In Central Park, vanavond.
Hoe gaat hij z'n gave tonen? - Hij gaat ze in de grond laten zakken.
Dat was vroeger wel iets voor mij. - Gisteren nog, ja.
Zo ben ik niet meer. Ik weet dat dat raar klinkt.
Kom, we gaan. - Helemaal niet.
Sylar zal weer aan het moorden slaan. Dat kan ik niet laten gebeuren.
Kom maar.
Ik ga niet. - Hoezo niet?
Dat doe ik. Ik kan nog gedachten plaatsen.
Ik laat hem niet weggaan.
We zitten te diep.
Nee hoor, we kunnen ons een weg naar boven graven.
Ook al duurt dat even.
Daar is hier niet genoeg zuurstof voor. En als we graven, stikken we eerder.
Ik in ieder geval. Jouw longen zullen zich steeds herstellen.
Wat wil je daarmee zeggen? - Het is zinloos.
Hoezo, zinloos? We moeten hieruit zien te komen.
Ik weet nu waarom Samuel ons hier heeft gestopt.
Zodat jij me kunt zien sterven.
Lok ze hierheen.
Charlie? Echt? Hoe kan dat nou?
Wie zou me anders een origami-vogel sturen?
Neem me niet kwalijk. - Mijn god.
Toen ik je naam op de lijst zag staan, kon ik het niet geloven.
Wat is het lang geleden dat ik je heb gezien, in het Burnt Toast-eethuis.
Dat was 65 jaar geleden. - Charlie?
We moeten iets verzinnen.
Jij hebt een plan. Wat moeten we doen? - Ik heb geen plan.
Ik moet met je praten over m'n herinneringen.
Waarom? - Omdat jij hieruit komt.
Ook al duurt het een maand, jij komt hieruit. En ik niet.
Dat is niet waar. - Jawel, en ik moet je wat vertellen.
Wat je hebt gezien, klopt allemaal. Maar dat plaatje is niet compleet.
Je hoeft dit niet te doen. - We vormen gevormd door ervaringen.
En toch verklaart dat niet hoe ik ben geworden.
Je bent en blijft m'n vader. - Bescherm me niet. Dat is mijn taak.
Mij beschermen? Voor de buitenwereld? - Ja, precies.
Denk je daarom dat mensen als ik zich schuil moeten houden?
Wat ik denk, doet er niet meer toe.
De hele wereld komt er straks achter wat jij bent.
Dat hebben we aan Samuel te danken. - Misschien valt het allemaal wel mee.
Misschien is de wereld er wel klaar voor. Dingen veranderen.
Misschien is men een tijdje nieuwsgierig...
maar als er dan weer een Sylar komt, begint de heksenjacht.
Ik heb het zelf gezien. Ze zullen zich tegen je keren. Zo zijn mensen.
Dingen veranderen inderdaad. Maar mensen nooit.
Sylar heeft je broer vermoord. - Ik heb berouw getoond.
In de nachtmerrie? Die duurde maar een paar uur.
Voor ons was het vijf jaar. Wij kunnen Samuel tegenhouden.
Ik verwacht niet dat je me begrijpt, of dat je me vergeeft.
Ik vergeef je nooit.
Ik heb veel vreselijke dingen gedaan. Geef me de kans om het goed te maken.
In jouw hoofd heb ik gezien hoe het is om een goed mens te zijn.
Kijk in mijn hoofd en beoordeel het zelf.
Zie je het nu?
Wat zit hierin? - Wat ik zag, zit in jouw zieke brein.
Het zit niet in je hart.
Ik kan het bewijzen.
Geef me daar de kans voor.
Vertrouw ons, Matt.
Best, maar donder op uit m'n huis.
Kom mee.
Jij gaat precies doen wat ik je opdraag.
Emma doet het heel goed. Er zijn al veel mensen.
Ze zijn hier voor ons gekomen. - Om ons onze acts te zien uitvoeren?
Wat zou ik anders bedoelen?
De pers is er ook. Heb jij dat geregeld? - De wereld moet kennis met ons maken.
Dit is onze grootste voorstelling.
Je lijkt wel zenuwachtig. Dat ben je toch niet?
Ik ben opgewonden.
Deze avond zal alles veranderen.
Voor ons allemaal.
Hij wachtte me 's avonds op, bij de Burnt Toast.
Een oude man, een vriend van Samuel Sullivan.
Hij legde z'n hand op m'n schouder en vervolgens stond ik in Milwaukee.
Het was 26 januari 1944.
Ik had het koud en ik was bang. Ik kende er niemand en ik miste jou.
Daar ben je dus gebleven?
Ik ging werken in een munitiefabriek, net als alle meiden.
Zeg, er zit 50 kilo aan klinknagels in de vleugel van een P-51 Mustang.
Tenzij je die met een kleinere diameter gebruikt.
Charlie, het spijt me. Het is allemaal mijn schuld.
Ik heb de Gemene Vlinderman naar je toe gebracht.
Hij had je weggestuurd omdat ik van je hield.
Toen ik zei dat ervaringen me hebben gevormd, ben ik nog iets vergeten.
Namelijk jou.
Toen jij in m'n leven kwam, heb je alles veranderd.
De man in m'n herinneringen, kon niet gelukkig sterven...
maar ik nu wel, dankzij jou.
Zeg dat nou niet.
Probeer me te vergeven, Claire.
Ik hoef je niet te vergeven. Ik moet je juist bedanken.
Dankzij jou ben ik geworden wie ik ben.
Ik hou van jou.
Ik ook van jou, Clairtje.
Ik wil dat je me iets belooft.
Dat je je zult verbergen.
De wereld hoeft niet te weten wie je bent. Je kunt opgaan in de massa.
Dat kun je best, Claire.
Dit hoeven we nu niet te bespreken. We komen hier wel uit.
Beloof me dat je je schuilhoudt. Alsjeblieft, Claire.
Het is m'n laatste wens.
Alsjeblieft, beloof het me. - Papa?
Papa, nee.
Hij gaat dood. - Daar komt niks van in.
Papa?
Je moet door tien meter aarde heen. Ben je er klaar voor?
Kom maar.
Ik hou iets van je te goed. - Zodra we hieruit zijn.
Hopelijk kun je zwemmen.
Papa, alles goed met je?
Tracy heeft ons gered. - Ik heb haar gebeld.
Waar is de kermis? - Central Park.
Ik heb een helikopter geregeld. Die kan hier... elk moment zijn.
Waar is ze? - Ze zei dat je haar wat schuldig was.
We moeten gaan.
Voel je niet schuldig. Ik wou wel op je wachten...
maar toen jij werd geboren, was ik van middelbare leeftijd.
Ik ben zo blij dat ik je nog zie voordat ik...
Ben je ziek?
Het aneurysma is niet teruggekomen nadat je vriend me heeft genezen.
Jammer genoeg geeft de rest van m'n lichaam het nu wel op.
Ik kan het rechtzetten, Charlie. - Rechtzetten?
Hoe bedoel je? - Ik kan het allemaal rechtzetten.
Sorry, wil je ons eventjes excuseren?
Hoe wil je het rechtzetten? - Ik ga terug naar 1944...
en breng haar weer terug naar het eettentje.
Je kunt het verleden niet zomaar even veranderen.
Ik corrigeer een ernstige fout.
Zodat ze een normaal leven kan leiden? - Precies.
Dan doe je dit voor jezelf, niet voor haar.
Ja, absoluut.
Hij heeft duizenden mensen hierheen gebracht.
Dit wordt een bloedbad.
Weet je waar je backstage kunt komen? - Ja, die kant op.
Ga jij daar maar heen. Ik ga die kant op. Claire, wees voorzichtig.
Jij ook.
Hierheen.
Wacht eens.
De droom. Daarin heb ik deze mensen gezien.
Ze worden straks afgeslacht. - Dat gaat niet gebeuren.
Ga Samuel zoeken. Ik ga Emma redden.
Peter, in je droom red ik haar.
Vertrouw me maar.
Dit is een noodgeval. Hiro moet zo snel mogelijk hierheen komen.
Wat ga jij doen?
Niet schrikken, ik kom je redden.
Wat kom je in New York doen?
Mensen, luister naar me. Alsjeblieft.
Jullie moeten bij Samuel weg. - Jij hoort hier niet, Claire.
Hij heeft gezegd dat jullie straks jullie gave kunnen onthullen.
Dat wil ik zelf dolgraag.
Maar hij wil alleen z'n eigen macht tonen.
Ben je weer bovengekomen? Wat doe je hier, Claire?
Je hoort niet bij deze familie. - Dat klopt.
Maar weet je familie wel wat je vanavond van plan bent?
Vertel het ze maar.
Hij gaat al die mensen vermoorden. Zo zal hij jullie gaven bekendmaken.
Waarom zou hij dat doen? Hij heeft ons een nieuw leven gegeven.
Als hij me niet had gevonden, was ik nu nog dakloos geweest.
Ze kennen de waarheid, Claire. Dit wordt onze avond.
Ik wou je familie nooit kwaad doen. Geldt dat ook voor Samuel?
Hij heeft z'n broer vermoord. Ik wil voorkomen dat hij weer moordt.
Dan hebben wij hetzelfde doel.
We kunnen hem niet zomaar omleggen. Jij heb vast wel een plan.
Hoe gaan we het aanpakken?
Het is eenvoudig. Ik wacht je op in 1944.
Als je daar verschijnt, breng ik je gelijk terug naar het Burnt Toast-eethuis.
Dan ben ik weer jong. - En kunnen we samen zijn.
Dat klinkt erg fijn, maar ik heb al een heel fijn leven geleid.
65 jaar is een lange tijd.
Oma. - Hallo, schattebout.
Waar zijn mama en papa? - Ze praten met de zuster.
Sally, dit is een oude vriend van me. Hij heet Hiro.
Wat een grappige naam.
Hallo, Sally.
Ga mama en papa maar halen, zodat ze kennis kunnen maken met Hiro.
Ik ben met een lieve man getrouwd.
Ik heb vier kinderen en zeven prachtige kleinkinderen.
We hadden een fijn huis, vrienden en leuke herinneringen.
Een leven samen.
Wat zou daarmee gebeuren als ik een ander leven ging leiden?
Wat zou er met Sally gebeuren?
Noah Bennet belde net. Hij heeft ons nu meteen nodig.
Het is voorbij. De dame heeft nog lang en gelukkig geleefd.
Mijn avontuur als held is ten einde gekomen.
Ik heb geen missies meer.
Echt waar? Noah Bennet heeft Samuel Sullivan gevonden.
De kermis is in New York, in Central Park. Het lot roept ons.
Het lot roept ons.
Doyle, ik wil je niks doen. Laat haar alsjeblieft gaan.
Wat ben jij ineens beleefd.
Ben je soms een omvormer, vermomd als Sylar?
Je kunt ons niet lang vasthouden. - Dat was ik ook niet van plan.
Alleen tijdens de voorstelling. Ja toch, Em?
Volgens mij kon ze me niet horen.
Gaat het?
Sylar, luister alsjeblieft naar me. Samuel heeft me gedwongen.
Echt waar? Ik dacht dat jij aan de touwtjes trok.
Wat boeit dat mens jou nou? - Ik ben hier om haar te redden.
Dat is niks voor jou. Jij bent net als ik.
Ik ben een held.
Je wilt ze zogenaamd redden, maar ze weten wat ik voor ze heb gedaan.
Weten ze dat jij je macht van hen krijgt?
Aan jullie ontleent hij z'n macht. Zonder jullie is hij niks.
Daarom heeft Joseph de familie klein gehouden.
Hij wist hoe machtig Samuel kon worden.
Dat hij door zou slaan, net als in dat stadje.
Als jullie bij hem weglopen, zal hij zwak zijn. Dan stelt hij niks meer voor.
We hebben wel genoeg gehoord.
Joseph wou voorkomen dat hij jullie gebruikt.
Vertel maar wat je hem hebt aangedaan. - Genoeg.
Hij heeft hem vermoord. Z'n eigen broer.
Denk je dat ze jou eerder geloven dan mij? Zonder mij zouden ze verloren zijn.
Er is hier niemand die gelooft dat ik m'n eigen broer kan vermoorden.
Ik wel.
En ik ook.
Lydia heeft me alles verteld. - Helaas kan ze dat niet bevestigen.
Omdat hij haar heeft vermoord. - Niet waar.
Toch?
Vertel ze de waarheid, Samuel.
Jij hebt mij opdracht gegeven om Lydia te vermoorden.
Dat is niet waar. - En je hebt mij de schuld gegeven.
Geloof je dat, na alles wat ik heb gedaan?
Ik kan hier niet blijven nadat ik een familielid heb vermoord...
maar we moeten hem tegenhouden.
En dat kunnen jullie. Als jullie weglopen, raakt hij z'n macht kwijt.
Het is voorbij, Samuel. - Kom, we gaan.
Wacht, waar gaan jullie naartoe?
Snap het dan toch. Jullie zijn slachtoffers.
Jullie allemaal. Net als Joseph.
Ren maar snel weg. Jullie komen toch niet ver genoeg.
Dames en heren, willen jullie iets zien?
Dit is de beste voorstelling ter wereld.
We zijn te dichtbij. - Ren snel bij hem weg.
Je hebt m'n gave overgenomen. - Grappig is dat, hé?
Jij gaat niemand kwaad doen.
Jij zou toch moeten weten dat ze ons moeten vrezen.
Alleen dan respecteren ze ons. En jij wilt zo graag respect.
We zijn allebei overschaduwd door een broer.
Joseph hield me klein, net als jouw broer bij jou heeft gedaan.
Mijn broer heeft me juist gestimuleerd.
Hiro, je moet iedereen hier weghalen. - Hen allemaal?
We moeten het proberen. - Het zijn er zoveel.
Ze moeten elkaar aanraken. - Geef elkaar de hand.
Het zijn er te veel.
Ik kan je kracht opdrijven. - Opdrijven?
Ik blijf hier om met Samuel af te rekenen.
Hoe voelt het om normaal te zijn?
Waar zijn ze allemaal gebleven?
Ze kunnen niet allemaal weg zijn. Ze zijn er nog wel.
Jullie kunnen me niet verlaten.
Lafaards.
Waar zijn jullie?
Kom terug.
Zonder mij stellen jullie niks voor.
Ik vond kermissen toch al nooit leuk.
Gaat het wel?
Een man, Doyle, dwong me om te spelen.
Je vriend heeft met hem afgerekend.
Wat vind je ervan?
Ik vind het wel mooi.
Is iedereen veilig? - Ja, ze zijn bij Hiro.
Hoofd omlaag.
Waar gaat Samuel naartoe? Een nieuwe Firma?
De oude. Lauren heeft een paar mensen gebeld.
Wat vertelt ze ze?
Dat het een gaslek was. - Tuurlijk.
Al het andere, zoals het gerommel, waren special effects van de kermis.
Je gelooft er nog niet in, hé? - Wat bedoel je?
Een toekomst waarin wij onze ware aard mogen tonen.
Je weet hoe ik daarover denk.
Hoe lang kunnen we dit nog geheimhouden?
U was er getuige van. Wat is er gebeurd?
Geen commentaar. - Wat hebt u hier gezien?
U hebt vast iets gezien. - Ook geen commentaar.
Hebt u echt niets gezien? - Wilt u ons iets zeggen?
Ik wil wel iets zeggen, ja.
Je hebt gelijk. Mensen veranderen nooit.
Willen jullie weten wat er echt gebeurd is?
Blijf mij filmen.
Blijf bij haar.
Film je dit?
Wat doet ze nou?
Ze breekt m'n hart.
Wil je nu naar huis? - Ja, eindelijk.
Wat doet zij nou?
Het is fantastisch, Peter. - Wat?
Toen ik haar redde, was ik totaal onbaatzuchtig.
Ik kon Doyle doden, maar deed dat niet. Het voelde fijn en goed.
Waar is zij nou mee bezig?
Ze gaat alles veranderen.
Ja, dat klopt. Er komt een nieuwe wereld.
Ik ben Claire Bennet en dit is een poging...
Ik ben de tel kwijtgeraakt.
WORDT VERVOLGD...